اگر امام حسن (ع) صلح نمیکرد چه میشد؟

صلح امام حسن

صلح امام حسن چه تغییری در تاریخ ایجاد کرد؟ اگر امام حسن (ع) صلح نمی‌کرد چه اتفاقی می‌افتاد؟ صلح امام حسن (ع) ثمراتی داشت که علامه عسکری در این سخنرانی به بخشی از آن اشاره می‌کند:

اگر امام حسن(ع) صلح نمی‌کرد چه می‌شد؟ اولاً صلح چه جور کرد؟ مفصل است. کسانی را فرستاد خدمت امام حسن(ع) [فرستاد] این‌ها وقتی مغیره و [امثال] این‌ها بیرون آمدند به دروغ گفتند که خداوند خون مسلمان‌ها را به واسطه پسر دختر پیامبر حفظ کرد، خوارج ریختند سر حضرت امام حسن(ع) در نماز، جانماز از زیر پایش کشیدند، قبیله مالک اشتر آمدند امام حسن(ع) را خلاص کردند از دست این‌ها. وضع کوفه این است.

اگر امام حسن(ع) صلح نمی‌کرد چه می‌شد؟ معاویه می‌آمد کوفه را فتح می‌کرد، آن چه را می‌خواست قتل عام می‌کرد و می‌گفت: این‌ها قتله [قاتلان] عثمان هستند، آن‌هایی که باید بمانند، روایاتی که در فضائل حضرت امیر (ع) و اهل بیت (ع) است و تا امروز در صحاح و مسانید هست، آن‌ها قتل عام می‌شدند، در این جنگ فرهنگی، ارتش امام حسن(ع)، ارتش پیامبر (ص) کشته می‌شدند، به نام چه؟ [خونخواهی عثمان].

حجر بن عدی بعد از صلح بر امام حسن(ع) وارد شد، به قدری پریشان است، گفت… (الله اکبر [الآن] می‌گویم چه گفت) گفت: «ا‌لسلام علیک یا مُذِل المؤمنین» حضرت گفت: «چرا این حرف را زدی؟» گفت: «به خدا قسم حب شما مرا واداشت بر این حرف»، گفت: «برای حفظ تو این کار را کردم. برای حفظ شما [شیعیان]» [امام حسن] صریح [می‌گوید].

این یک حرف امام حسن است که می‌گوید من اگر صلح نمی‌کردم، [معاویه] می‌آمد، به نام این که این‌ها قاتلان عثمان هستند همه این‌ها را می‌کشت، یک خطبه نهج‌البلاغه امروز در دست ما نبود. یکی از آن روایت‌هایی که در صحاح و سنن و مسانید هست در دست ما نبود، اصل ظریف در دست ما نبود، سیره علی(ع) در دست ما نبود، سیره صحیح پیامبر در دست ما نبود، تفسیرهای صحیح قرآن در دست ما نبود، همه را این‌هایی که امام حسن(ع) نگاه داشت به ما رساندند. این یکی از اسرار صلح امام حسن(ع) است.

یکی دیگر: شما لابد شنیده‌اید، قطعا شنیده‌اید. همه‌مان شنیده‌ایم. وقتی که زینب را به اسیری بردند… (الله اکبر… الله اکبر… دختر پیامبر را)، در مجلس یزید، به یزید خطاب کرد: «یابن ا‌لطلقاء» گفت: «تو پسر آزاد کرده جّد من هستی»، چون پیامبر وقتی فتح مکه را کرد گفت: «اذهبوا فانتم الطلقاء» آزاد کرده پیامبر هستند، پس حضرت زینب به یزید می‌فرماید، آزاد کرده ما هستید، حضرت [امام حسن (ع)] فرمود: اگر من صلح نمی‌کردم، [معاویه] می‌آمد مرا می‌گرفت و آزاد می‌کرد… «فأکون… (این لفظ امام حسن (ع) است، گوش کنید)… فأکون سُبّة علیٰ رقاب بنی هاشم أبد الدّهر.» تا آخر روزگار بنی امیه می‌گفتند که امام حسن و امام حسین(ع) آزاد کرده معاویه هستند. نه این که نمی‌کشت، بعد می‌کشت. ولی اول آزاد می‌کرد، این‌ها را داشته باشید هنوز هم، باز حرف داریم.

[امام حسن (ع)] صلح کرد. [حضرت] در صلح نامه نوشت… یکی از چیز‌ها این بود که امام حسن و امام حسین(ع) نزد او شهادت نمی‌دادند، یعنی خلافتش را قبول نداشتند. معنایش این است. این یک.

[دیگر این که] خراج داراب جرد… (داراب جرد را با جنگ نگرفته بودند. لذا وارد فَیء بود) در صلح آمده که خراج داراب جرد را باید بدهد به فرزندان آن‌هایی که در رکاب حضرت امیر (ع) در جمل و صفین کشته شدند. [همان] ایتام را. این یکی از شرط‌ها بود.

شرط دیگر، کسی را بعد از خودش خلیفه نکند، کار مسلمان‌ها به خود مسلمان‌ها واگذار شود. این‌ها را همه نوشته، [معاویه] همه را امضا کرد و داد.

[معاویه] آمد در نُخَیله بالای منبر رفت. اولاً که حضرت امیر را لعن کرد، حضرت امام حسن(ع) گفت که «من حسنم، مادرم فاطمه است، جّده‌ام خدیجه است، جّدم رسول خداست. تو مادرت هند جگرخوار است، پدرت ابوسفیان است… «لعن الله الأمنا حسبا [خدا از میان ما آن کسی را که حسب پست‌تری دارد لعنت کند]»، همه اهل مسجد گفتند که: «آمین». هر که از ما حسبش پست‌تر باشد لعنت بر او. این یک حرفی بینشان رد و بدل شد، حالا [در این جا] امام حسن (ع) نشسته و معاویه بر بالای منبر [بود]. بعد [معاویه] گفت که:

«ألا و إنّ الحسنَ بن علي قد اشترطَ عليّ شروطاً، كلها تحت قَدَمَيَّ هاتين» [حسن بن علی] شرط‌هایی با من کرد، همه‌اش زیر دو پای من است.

خودش را معرفی کرد. این یک. بالاتر از این [هم] هست، گفت:

«إنّي ما قاتَلتکم لِتُصَلّوا و لا لِتَصوموا…» من با شماها ای اهل کوفه جنگ نکردم که نماز بخوانید [و روزه بگیرید]، شما این کار را می‌کنید. «… و أنّما قاتَلتُکُم لِأتأمَّرَ عَلَيْكُم» من با شما جنگ صفین و همه این‌ها [کردم] برای این که بر شما حاکم بشوم.

پس حضرت امام حسن(ع) کاری کرد معاویه خودش را لخت نشان مردم داد تا به امروز. این بعضی از آثار صلح امام حسن(ع) است. پس اگر این صلح نبود کربلا هم نبود. حضرت سیدالشهداء را هم می‌کشت، کربلا هم نمی‌شد. پس این بعضی از آثار صلح امام حسن (ع) است. من ختم می‌کنم… دعا می‌کنم.

اللهم إنّا نسألك باسمك العظيم الأعظم الأعزّ الأجلّ الأكرم، یا الله یا الله یا الله…

خداوندا این بلاها را از سر مسلمان‌ها هر کجا که هستند دور کن.

برادران ما را، مؤمنین را  در عراق نجات بده.

صدام و حزب و جیشش را هلاک کن.

مسلمان‌ها را در فلسطین بر دشمنان صهیونیست، مُظَفَّر و منصور بفرما.

مسلمانان را در هر کجا که هستند بر دشمنانشان مظفر و منصور بفرما.

توفیق طلب علم اسلامی برای عمل به ما عنایت کن.

رهبر جمهوری اسلامی را طول عمر عنایت کن.

دولت مردان جمهوری اسلامی را توفیق خدمت گزاری به اسلام و مسلمانان عنایت کن.

ما و گذشتگانمان را با پیامبر و اهلبیت محشور کن.

و الصلاة علیٰ محمد و آله.

اللهم صلِّ علیٰ محمد و آل محمد.

پنج‌تا صلوات [بفرستید]. پنج‌تا.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.